پس ظاهر اين عبارت آن است - ودر واقع هم چنين است - كه أهل سنت عمرو بن العاص را تكفير نمىكنند ، پس طعن عزل عمرو بن العاص بر أصول أهل سنت منطبق واز قبيل الزاميات باشد . ومع هذا آنچه گفته : هر چند در آن وقت كه عثمان أو را عزل كرده ، كلمات وحركات كفر از أو صادر نشده بود . صريح دلالت مىكند كه : در آن وقت عمرو بن العاص قابل عزل نشده بود . وحصول علم به أمور مستقبله اگر در عثمان فرض كرده شود از قبيل كهانت خواهد بود نه از قبيل كرامات ! وبر هر تقدير در شريعت مقدّسه نبوي تعزير هيچ كس قبل از وقوع گناه جايز نيست . اما آنچه گفته : در لشگر أو بسيارى از صحابه وأولاد صحابه بودند ، هر همه از سيره أو خوش ماندند . پس بدان كه ابن حجر در “ صواعق محرقه “ گفته : وكفاه فخراً أن عبد الله بن عمرو بن العاص قاتل تحت رايته ككثيرين ( 1 ) من الصحابة ( 2 ) .

--> 1 . في المصدر : ( ككثير ) . 2 . الصواعق المحرقة 1 / 332 .